Dream Team Football Formation

Lineup (4-3-3)

Iker Casillas · Sergio Ramos · John Terry · Javier Zanetti · Marcelo · Frank Lampard · Xabi Alonso · Lionel Messi · Cristiano Ronaldo · Andrés Iniesta · Zlatan Ibrahimović

1. Iker Casillas - zdecydowanie najlepszy bramkarz na świecie; podwójny Mistrz Europy, Mistrz Świata, w klubowej piłce wygrał wszystko co mógł. Jeśli za rok wygra z Hiszpanią Puchar Konfederacji, to będzie miał absolutny komplet. Kapitan reprezentacji Hiszpanii i Realu Madryt. Niewysoki (jak na bramkarza), ale bardzo skoczny i elastyczny. Świetny refleks, czytanie gry i wielkie doświadczenie.

4. Javier Zanetti - wieloletni kapitan Interu Mediolan, z którym wygrał wszystko co było do wygrania. W obronie nie do przejścia, do tego wspomagający kolegów doświadczeniem i nieprzeciętną charyzmą. Już dość wiekowy, ale nie ustępujący na pewno młodszym kolegom na tej pozycji. Może grać też w środku pola.

26. John Terry - kolejny kapitan swojego klubowego zespołu. W obronie grający bezpardonowo, ale najczęściej bardzo czysto. Nie odsuwa się przed żadnym strzałem, wszystko przyjmuje na ciało. Nawet na już na leżąco potrafi wybić piłkę przeciwnikowi. Odda wszystko za swój klub.

15. Sergio Ramos - wrócił na pozycję środkowego obrońcy stosunkowo niedawno, ale od razu pokazał, że jest świetnym stoperem. Podstawowy zawodnik Realu Madryt (wicekapitan) i reprezentacji Hiszpanii. Grający twardo, nie zostawiając wiele miejsca napastnikom, do tego groźny w polu karnym przeciwnika przy wrzutkach.

12. Marcelo - bardzo ofensywnie nastawiony lewy obrońca Realu Madryt i reprezentacji Brazylii. Jako że wcześniej grał w Futsal i Beach Soccer ma świetną technikę. Potrafi na swojej stronie minąć kilku zawodników i dośrodkować lub samemu strzelić. Do tego w ostatnim roku poprawił grę w defensywie, co było jego słabym punktem.

14. Xabi Alonso - HIszpan, pomocnik Realu Madryt. Gra bardzo elegancko, krótko trzyma piłkę przy nodze, zawsze szukając partnerów. Potrafi posłać genialną długą piłkę, wymierzoną co do centymetra. Na boisku widzi wszystko, świetnie reguluje tempo rozgrywanie akcji, potrafi też dobrze uderzyć z dystansu.

8. Frank Lampard - Anglik, ulubieniec kibiców Chelsea Londyn. Waleczne serce zespołu, nigdy nie odpuszcza. Zawsze gra dla zespołu, do tego bardzo dobrze wykonuje rzuty karne.

6. Andrés Iniesta - Hiszpan, gracz Barcelony. Bardzo dobry technik, świetny asystent. Prowadzi piłkę z podniesioną głową i zawsze szuka najlepszych rozwiązań dla zespołu. Najlepszy zawodnik Euro 2012.

7. Cristiano Ronaldo - kapitan reprezentacji Portugalii, napastnik Realu Madryt. W obecnym klubie ma więcej strzelonych bramek, niż rozegranych meczy. Zdobywca Złotej Piłki w 2008 roku. Niezwykle szybki i dynamiczny, posiadający potężne uderzenie z obu nóg, dobrze gra głową. Wybitny egzekutor rzutów wolnych.

10. Lionel Messi - kapitan reprezentacji Argentyny, zawodnik Barcelony. Niski, ale niezwykle szybki, także z piłką przy nodze. Potrafi uderzyć z dystansu, choć nie dysponuje wielką siłą. Posiada ogromną łatwość w zdobywaniu bramek, szczególnie upodobał sobie przenoszenie piłki nad bramkarzem.

9. Zlatan Ibrahimović - Szwed, zawodnik PSG. Wysoki, dobrze zbudowany środkowy napastnik, przy tym posiadający technikę na wysokim poziomie. Nie boi się gry w powietrzu, potrafi świetnie "skleić" piłkę na nogę i odegrać partnerowi lub uderzyć, nierzadko w ekwilibrystyczny sposób. Dobrze radzi sobie także z piłką na ziemi. Typowa "dziewiątka", plus do tego ze świetną techniką.

Trener - Jose Mourinho, człowiek który w ciągu pełnych 9 lat pracy 7 razy zostawał mistrzem kraju. Wygrał ligę portugalską, angielską, włoską hiszpańską do tego wiele pucharów i dwukrotnie Ligę Mistrzów. Piłkarze których prowadził, bądź prowadzi skoczyliby za nim w ogień. Ze sporą częścią piłkarzy z mojej "jedenastki" miał styczność.


PS
Jeśli chodzi o czwórkę w ataku, to nie przypisywałbym ich do konkretnych pozycji. Są to piłkarze niezwykle kreatywni i zapewne często zamienialiby się miejscami.
Zdecydowałem się też nie wystawiać żadnego wybitnie defensywnego pomocnika, wybierając raczej piłkarzy z polotem, co pozwoliłoby (po zgraniu się zawodników) długo trzymać piłkę.